Thailand- Laos : De Mekong (nov-dec 2007)

Helaas zijn de foto’s uit dit verslag verdwenen, maar deze zijn op zich wel terug te vinden op de website

waar je dit verslag ook gevonden hebt

Van 19-11 tot 10-12 heb ik mijn eerste groep-fietsreis gemaakt in Thailand/ Laos, met het vooruitzicht: een nieuwe cultuur te zien, tegenstellingen tegen te komen tussen rijk en arm, veel fietskilometers te maken, genoeg fotogenieke plaatsen tegen te komen en vermoeid maar voldaan aan te komen in de finishplaats Vientiane. Uiteindelijk is ALLES uitgekomen.

Het vliegtuig vertrok netjes op tijd om 12 uur a.m. om na 12 uur vliegen aan te komen in Singapore, waar onze groep van negen personen nog een binnenlandse vlucht naar Chiang Mai moesten maken. Uiteindelijk zaten we rond 12 uur lokale tijd in ons hotel in het centrum. Na een eerste ‘briefing’van de reisleider Robert Jan, hadden we de middag vrij te besteden, om een beetje te kunnen acclimatiseren en het tijdverschil met Nederland ‘weg te werken’. Samen met iemand anders ben ik gelijk het oude centrum van de stad ingedoken, om de eerste indrukken op te doen van een cultuur, waar we de komende weken mee te maken zouden gaan krijgen. Vrij snel liepen we al tegen een Wat (tempel) aan; de eerste van nog vélen deze trip. De algemene indruk was overweldigend; alle ornamenten waren zeer verfijnd uitgewerkt en in zo veel kleuren. Om half 5 moesten we terug zijn bij het hotel, omdat dan onze fietsen zouden komen, die bij de lokale reisagent waren gereserveerd. Na het afstellen van alle fietsen werd er afgesproken om met zijn allen uit te gaan eten langs de Ping-rivier. Na een eerste kennismaking met de Thaise keuken liepen we om half 11 terug naar ons hotel, om van een welverdiende nachtrust te genieten; we waren immers al bijna 36 uur op de been.

Chiang Mai; halve dag stadstour en de middag vrij

6.50 uur wakker geworden van de REGEN. Totaal onverwacht regende het bij het ontwaken en we zouden onze introductie fietstocht door de stad vanochtend nog wel beginnen om half 9! Gelukkig werd het tijdens het ontbijt van 8 uur al droger en was het zelfs helemaal droog bij vertrek. Bij een rondrit door de stad en omgeving wel de nodige plassen moeten ontwijken, maar allen ontkwamen niet aan een besmeurde rug, vooral omdat we in de buitenwijken een paar zand (modder) paden moesten volgen. Onderweg het productieproces gezien van bamboe-kleefrijst (20 cent per stuk). Om 14.00 uur weer terug bij het hotel, waar ik met drie andere deelnemers besloot om ook het paleis Doi Suthep, 10km buiten de stad, te gaan bezoeken. Uiteindelijk bleek dit een aardig zware klim te zijn, die een stevige aanslag deed op onze conditie. Daarbij begon het ook nog eens te regenen, één km voor het bereiken van de top waren we genoodzaakt om de regenjassen aan te trekken (gelukkig de eerste en ook meteen de laatste regen deze vakantie). Alles was tot op de draad toe nat. Ook op de terugweg naar beneden werd ons de eerste lekke band niet bespaard; gelukkig bracht een extra meegenomen binnenband uitkomst. Al met al ook nog in het donker door het stadscentrum terug naar het hotel in de plensregen. Een paar oude kranten in de schoenen zorgde er voor dat deze de volgende ochtend al weer aardig droog waren. Na een dergelijk drukke startdag zou je verwachten dat de slaap wel zou toeslaan; niets was minder waar, want alle eerste indrukken en het tijdsverschil met Nederland hadden zo hun invloed. Tot 3 uur middernacht liggen draaien in bed; uiteindelijk tegen half 4 ingeslapen.

Chiang Mai – Royal Ping Garden (Mae Taeng)

Om 7 uur al weer op, want de eerste etappe (70km) gaat beginnen om 8.30 uur. Gelukkig scheen het zonnetje weer. We maken kennis met onze Thaise reisgids Jib. Hij zal ons de hele route door Thailand begeleiden en ons veelvuldig voorzien van de nodige informatie onderweg. De route verloopt noordwaarts richting Mae Tang, waar we na een redelijk vlakke etappe aankomen in een mooi ’resort’. Een verfrissend zwembad staat ter beschikking, maar we laten het bier ons ook goed smaken, want al het vochtverlies moet wel goed aangevuld worden.

Royal Ping Garden – Chiang Dao Hill resort

Vannacht gelukkig wat beter geslapen. Onze ‘wake-up-call’ is meestal rond een uur of 7, zodat een ieder rond half 8 aan het ontbijt zit, met uiteindelijk vertrek rond half 9. Vandaag staat een vroeg ochtend-bezoek aan een olifantendorp op het programma. Om half 10 bekijken we een badscène van een tiental olifanten, gevolgd door een kleine demo van hun ‘kunnen’. Met gemak wordt een boomstam van 5meter even met een poot verschoven. Na een uurtje vervolgen we onze route; onderweg bezoeken we nog een grot in een heuvelmassief. Na een tocht door een schitterend, redelijk vlak, landschap, hebben we nog een laatste 10km af te leggen met vals-plat omhoog. Onze rit van 64km eindigt bij het Chiang Dao–resort, waar een ieder een schitterende hut krijgt toegewezen op een helling langs een aangelegde vijver. Eindelijk een moment om lekker te relaxen langs de waterkant. Klein dagboekje bijgehouden, sms’jes versturen, foto’s maken en Ipod in de oren en een biertje in de hand. Van 4 tot half zes langs de waterkant, zonder last van muggen. (de hele vakantie geen last van muggen gehad; soms wat gebruik van muggenmelk- deet; klamboe’s avonds was overbodig)

Chiang Dao Hill resort - Thaton

Vandaag voor het eerst een lange route (96km); in overleg met de leiding wordt besloten een bezoek aan één van de lokale grotten te laten voor wat het is. Dit geeft ons aan het eind van

de middag op de aankomstplek wat meer tijd om de stad daar te bezoeken. Na de lunch komen we door veel kleine dorpjes, waar de mensen op de weg ons elke keer weer enthousiast begroeten. We rijden door een dal waar de mandarijnen in overvloed groeien en ook veel teakbomen gekweekt worden. In de avond lopen we met z’n allen naar de Kok-rivier, waar een waterfeest is en men massaal kleine ‘bloemstukje’s te water laat. Daarbij doet men dan een wens, in de hoop dat die in de toekomst uitkomt. Rond middernacht is het bedtijd, want de wekker gaat toch weer op tijd af.

Boottocht over de rivier de Kok – Chiang Rai

De boot wacht al op ons; we gaan varen in een longtall boat over de Kok-rivier. Per boot gaan er 4 fietsen voorin en we varen al gauw met een vaartje van max. 37 km/u oostwaarts. Na een uur varen leggen we bij een klein dorpje aan, van de Lalu hilltribe, midden in de ‘rimboe’. De boten hebben niet zo veel bekijks, maar al onze fietsen die er op liggen wèl. We hebben een half uur de tijd om het dorpje rustig te bezichtigen. Verder op de ochtend stappen we definitief uit, waarna we na een kleine drinkpauze onze weg weer per fiets vervolgen. Na 25km fietsen, komen we om 14.30 uur aan bij ons hotel in Chiang Rai. Na een rondje zwemmen in het bijbehorende 10m bad, ga ik met onze gids en chauffeur (van de back-up auto) en twee andere deelnemers naar de schitterende Wat Rong Khun, die ongeveer 20km ten zuiden van de stad ligt. Alles in deze tempel is aan de buitenkant wit; samen met een blauwe hemel geeft dat zeer fraaie beelden. Het is er dan ook een komen en gaan van mensen. Een deel van de groep is aan het begin van de avond nog naar een Thaise massage gegaan in het centrum, waar zij ruim een uur van hebben mogen genieten. Na afloop is bijna de hele groep bij de Italiaan beland, waar we prima hebben gegeten; voor de prijs hoef je het hier niet te laten, want alles is hier belachelijk goedkoop. Voor 10 euro kan je hier je buik rond eten en drinken.

De tuk-tuk moest ons weer terugbrengen naar de rand van de stad. Bij aankomst was onze eerder op de dag ingeleverd vuile was al weer netjes klaar om mee te nemen naar onze kamer. Welterusten allemaal, want het is al half 1; met die lekkere temperaturen en drankjes buiten, vergeet je al gauw de tijd.

Chiang Rai – Chiang Saen

Vandaag starten we in een rustig tempo, want er waren wat ‘klachten’ in de groep dat het tempo redelijk hoog is (op vlakke stukken soms 27 km/u). We hebben ons voorgenomen om de eerste 15km niet sneller te rijden dan 23 km/u, waar we ons dan ook netjes aan gehouden hebben. Na de nodige klimmetjes hebben we even een relax moment, als we een bezoek brengen aan een rubber plantage. De sappen worden hier opgevangen in kleine nappen die aan de boom hangen. Overdag valt er een druppel om de 7 sec. naar beneden. Samen met chemische middelen wordt de rubbersubstantie gevormd tot een soort rubber ‘mat’, die later door een pers wordt gehaald daarna te drogen wordt gehangen in het zonnetje.

De rest van de etappe van 65km was een ‘eitje’ over

het vlakke land en langs de glooiende weg naast de Mekong rivier. De tweede helft van de middag nog mooi tijd over, om met een deel van de groep, de Gouden Driehoek te bezoeken. Het is het drielanden punt

van Thailand, Birma en Laos. Een supergroot Boeddha beeld markeert de plek. In de avond hebben we gezellig met z’n allen langs de oever van de Mekong gegeten, met uitzicht op Laos, het land dat we de komende week gaan bezoeken.

Chiang Saen – Chiang Khong

Onze laatste etappe door noord Thailand is er maar ééntje van 65km. Halverwege de rit was er nog wel even een klein klimmetje te verwerken, waarna we op het hoogste uitkijkpunt kort hebben gestopt, om onze eerste groepsfoto te nemen. De rest van de etappe verliep redelijk glooiend langs de oever van de Mekong. De vele schitterende uitzichten over de rivier en haar groene landschap waren een mooi afscheid van dit wonderschone Thailand.

Aan het eind van de middag moesten diverse huurfietsen ‘ontmanteld’ worden van hun extra accessoires die de deelnemers hadden aangebracht; in Laos krijgen we nieuwe huurfietsen. dus stuurtassen, trappers en kilometertellers zullen overgezet worden op de nieuwe fietsen.

Tijdens het avond eten moesten we helaas ook afscheid nemen van onze geweldige gids Jib en zijn chauffeur-assistent Peter.

Oversteek naar Laos en Boottocht van Houaxay naar Pak Beng

Vandaag vertrekken we bijtijds naar de oever van de rivier, waar onze bagage ingeladen wordt in een longtall boat. Eerst moeten we nog langs de douane post en de immigratiedienst. Na het benodigde stempel in ons paspoort worden we naar de overkant van de Mekong gevaren. Jib en Peter zwaaien ons uit. In Laos aangekomen moeten we de nodige papieren invullen om een visum te verkrijgen. We worden van loket naar loket gedirigeerd, waarna we met 6 stempels rijker en 35 dollar armer, onze reis een uur later kunnen voorzetten. Onze kleine groep heeft de beschikking over een ruime boot voor vandaag en morgen. Vandaag leggen we 140km af, met een gemiddelde snelheid van 22 km/u. Het zonnetje schijnt heerlijk en deze reisdag is er echt één om alleen maar te relaxen en van de omgeving met de vele vergezichten te genieten. Om half zes komen we aan bij Pak Beng, waar de lokale jeugd komt aangestormd, om onze koffers naar het hoger gelegen dorp te schouwen. De eerste indrukken van dit dorp zijn eigenlijk meteen bepalend voor de rest van Laos: eenvoudige houten huizen op palen, veel kinderen op straat, vriendelijke mensen met armoedige kleding en bijna geen auto te bekennen, maar wel veel brommers en fietsen. Wij worden gewaarschuwd door Robert Jan dat de stroom kan uitvallen, maar dat het guesthouse wel gebruik maakt van een aggregaat, dat nog tot half 11 zal draaien. Na deze lange bootreis met eenvoudige lunch hebben wij wel trek in een stevige avondmaaltijd. Als we om 7 uur allen aan tafel zitten van een plaatselijk restaurant, valt een kwartier later het licht uit het en zullen we het voor de rest van de avond met kaarslicht moeten doen. Het wordt een gezellig en sfeervol diner met heerlijke hapjes.

Boottocht Pak Beng – Pak Ou (grot) en vervolg per fiets naar Luang Prabang

De reisleider wil vandaag vroeg op pad, dus de wekker moest al afgesteld worden op half 7. Om 8 uur zitten we al weer klaar op de boot om verder te varen. Het is nog nevelig en koud en de hele ochtend schijnt er geen zonnetje en hebben we de dikke trui echt wel nodig. Pas aan het begin van de middag komt het zonnetje een beetje door. Bij het eindpunt van onze boottocht zitten we weer volop in de zon en hebben we 130km afgelegd. Onze nieuwe fietsen staan op ons te wachten, want we moeten nog 28km over de weg. Deze start in Laos gaat ook gepaard met de eerste en enige lekke band. Na anderhalf uur fietsen komen we aan in Luang Prabang, waar we starten met een bezoekje aan het onderkomen van Robert Jan, die hier al een paar jaar woont. Na kennismaking met het eerste Beer-Lao, zetten we onze fietstocht voort naar het centrum van de stad waar we nog een kleine rondrit maken voordat we bij ons guesthouse aankomen. Met z‘n allen uit eten en tot middernacht naar een lokale bar, houdt ook in dat we de verjaardag van één van de deelnemers nog net kunnen inluiden.

Luang Prabang (dag vrij)

Een vrije dag, maar daar weten de meesten wel raad mee. De fiets staat hier niet onbenut en gisteren was er al besloten om met z’n vijven een waterval te gaan bezoeken, 30km buiten de stad. Zwembroek mee, want er kan blijkbaar gezwommen worden. Jarige Job gaat ook mee. Onze inspanning om er te komen, wordt ruimschoots beloond, want de waterval is schitterend en hoog. We proberen nog 100meter omhoog te klimmen en de top te benaderen, maar dat blijkt helaas niet te kunnen. Eenmaal weer beneden trekken wij onze zwemkledij aan en wagen ons in het koude water. Na een minuut of 10 houden we het voor gezien om niet al te koud te worden, want we moeten ook nog terug. Tegen een uur of twee zijn we weer bij ons guesthouse. Hier scheiden onze wegen en gaat ieder voor zich op pad. Zelf breng ik een bezoek aan de plaatselijke Wat Xieng Thong en bekijk een groot deel van de nachtmarkt, die al tegen 5 uur gestalte begint te krijgen. De jarige krijgt namens de groep een massage aangeboden; hij wordt aan het eind van de middag naar een salon gebracht en na afloop halen wij hem daar allen op, om gezellig uit te gaan eten. Het dessert bestaat uit een speciaal vervaardigde taart met een paar kaarsjes. De jarige waardeert alles zeer. Later op de avond tegen 23 uur ( in Nederland is het dan 17 uur) nog in een internet café, kontakt gehad met het thuisfront. Met de aanwezige webcam hebben wij elkaar in beeld en thuis zijn ze super enthousiast dat de thuisgebleven familie hun afwezige vader in beeld heeft.

Luang Prabang – Kiou Ka Cham (de koninginnenrit )

Volgens allen wordt dit dé etappe van de hele vakantie. Zoals in onderstaand profiel te zien is, zijn de eerste 25km redelijk vlak, maar daarna volgt een constante klim van 5% over een lengte van 15km en daarna nog eens een klim van 20km.

De eerste etappe in Laos is even wennen. We vertrekken vroeg om 8 uur en het is nog een beetje fris. Na een uurtje fietsen kan het extra T-shirt wel weer uit. Bij de drinkpauze’s staat zowaar een ontvangstcomité klaar met een geheel verzorgde ‘koffietafel’ en zitstoeltjes. Onze nieuwe gids Vinay en chauffeur zullen ons voor de rest van de trip door Laos blijven verwennen met deze prima pitsstops. Koffie en thee, fris, koekjes, bananen, appels en snoepgoed deelden de tafel elke keer weer. Vanwege het zware karakter van deze rit, werden er extra pauzes ingelast. De klim omhoog kent een vast stijgingspercentage en vele bochten met schitterende vergezichten. Als we door de vele dorpje heen rijden worden we door de locale kinderen uitgebreid toegejuicht en ze zwaaien ons toe, totdat hun armpjes er bijna afvallen. Na de lunch wordt er een begin gemaakt aan de tweede lange klim omhoog; dat wordt afzien. Met nog 11km te gaan, zit ik er helemaal doorheen en besluit ik de laatste kilometers in de bezemwagen af te leggen. Om 3 uur heeft iedereen de top bereikt van het dorp (Hmong hilltribe) en krijgen we de sleutels van het meest primitieve onderkomen deze trip door Laos.

We zitten op 1400meter hoogte en dat merken we meteen, want na een welverdiende warm water ‘mandi’ douche (heet gekookt water wordt in een emmer gedaan, daarna moet je dat vermengen met koud water uit het olievat. Het mengsel moet je dan met een ‘steelpannetje’ over je zelf uitgieten), zijn we klaar om een drankje te pakken in de dorpstraat. Een dikke trui is dan al wenselijk en later op de avond worden er zelfs al wat jassen te voorschijn gehaald. Koude neuzen en vingertoppen in het openlucht restaurant!

In het kleine dorp is veel bedrijvigheid, waar vrouwen de zware klusjes mogen opknappen; takkenbossen worden gedragen met een singel over het hoofd/schouders en emmers water worden gehaald bij het enige tappunt op het dorpsplein. Af en toe wordt er getoeterd en dat is een aankondiging dat er een bus of vrachtauto het dorp met redelijk snelheid gaat doorkruisen, want de weg waar we langs zitten is wèl de hoofdweg van noord Laos.

Kiou Ka Cham – Kasi

Voor het eerst wordt ik wakker gemaakt door getik op de kamer deur; de wake-up call.

Het is nog maar 6.45 uur, maar de route van vandaag bedraagt 94km en de start is om 8 uur. Gelukkig is het licht bewolkt en is het daardoor niet al te koud. We beginnen wel met de fietsjassen aan, maar die kunnen na 20km wel uit, als we inmiddels van 1400 naar 900meter zijn afgedaald. Dat is maar voor eventjes, want er staat ons een nieuwe weg omhoog te wachten van 25km lengte die ons uiteindelijk weer naar 1350meter hoogte brengt. Dit wordt wel onze laatste hóge heuveltop die we berijden, want hoe zuidelijker wij trekken, hoe vlakker onze route zal worden. Na een afdaling van 15km aan één stuk, verandert ook het landschap van structuur. We naderen het Karstgebergte; de beetje ‘ei’-vormige rotscreaties beginnen aan de horizon af te steken, terwijl we de vlakte van Kasi binnen rijden. Na een drankje en een verfrissende douche, duik ik per fiets nog even het dorpscentrum in, waar ik mij meng tussen de kinderen die badminton spelen. In de 20 minuten, dat ik hier pal naast de hoofdweg speel, zijn er welgeteld 3 auto’s gepasseerd. Het samenspel met een lokale tiener heeft veel bekijks. Ik zet mijn verkenningstripje voort langs de vele houten huisjes op palen en neem ergens een zijweggetje. Zo kom je vanzelf onder de mensen. Ik wordt dan ook al vrij snel aangesproken door ‘Dan’, een elfjarige jongen; hij vraagt mij of hij Engels met mij mag praten en dat doet hij wonderwel goed. Hij krijgt dan ook extra Engelse les, wat hier waarschijnlijk alleen maar voor de beter bedeelde mogelijk is. Dan woont in een stenen huis met tegels op de vloer, een aardig bankstel en mooie houten servieskast. Als ik bij hem binnen kom, wordt mij meteen een koud glas water aangereikt en vers fruit. De mensen zijn super vriendelijk en luisteren met aandacht naar mijn verhaal. Tegen 18 uur is het buiten donker geworden en ik moet nog terug naar het guesthouse. Er is nauwelijks straatverlichting en ik heb geluk dat het volle maan is, zodat ik de weg weer eenvoudig terug kan vinden. De volgende ochtend ga ik nog even gauw bij hem kijken om 8 uur, net voordat de groep om half negen op pad gaat. Zijn ouders zijn al druk in de weer met het voorbereiden van het eten.

Kasi – Vang Vieng

Het Karstgebergte ontpopt zich volledig om ons heen; in één woord: schitterend. Na een korte stevige klim volgt er een dito afdaling waarbij de kilometer teller op max.66 km/u blijft staan. We passeren diverse routes door kloven en zien menig standje staan met zeer ongebruikelijke koopwaar: gedroogde vleermuizen, geitekoppen en poten, levende groene kikkers, dode ratten, eigen gebrouwen lao-lao en levende krabben uit het naast gelegen riviertje. Om half 2 komen we in Vang Vieng aan en doen ons te goed aan een overheerlijk groot stokbrood. Het guesthouse ligt aan de rand van VV en vanaf mijn balkon geeft het een geweldig beeld van het achterland. De stad loopt bijna over van de backpakkers; alle guesthouses zijn dan ook vol. In het centrum van VV vindt je dan ook veel restaurants/ bars/ internetcafés .(uur internetten kost hier 20.000kip; ongeveer € 1,50) Met een gedeelte van de groep uit wezen eten en nog doorgezakt in een lokale bar, waar men ook nog rond ging met de fles Lao-lao. Na twee van deze borrels en een paar biertjes om half 12 naar huis. Het werd een draaierige nacht met de volgende ochtend een redelijke kater.

Vang Vieng (dag vrij)

Goede morgen kater; het is pas 6.30 uur maar toch opgestaan. Want zoals je inmiddels begrijpt, laten we op onze vrije dag de fiets niet staan. Een fietstochtje door het schitterende achterland; we gaan met z’n vieren op pad en maken een extra uitstapje naar een grot, welke hoog in de rotswand gelegen is (de Poukham cave). Na bezichtiging van de grot en een toertocht langs de rand van deze vallei zijn we na 32km weer terug in het centrum. Na de lunch besluit ik met iemand anders nog een andere trip te maken naar een gedeelte van de heuvels die we op onze heenreis al hadden gepasseerd; ook hier zijn diverse grotten te bezoeken. De grot die we hier bezoeken vinden we eigenlijk nog mooier dan die van vanochtend. Ook hier moeten we het water diverse keren kruisen over houten loop/fiets -bruggen, die bij hoogwater weer afgebroken zullen worden. Aan het eind van de middag zijn we met z’n tweetjes weer terug. Met de meesten van de groep gaan we naar het Indisch restaurant waar we een overvloed aan eten krijgen geserveerd. Vanavond maar eens op tijd naar bed (23 uur)

Vang Vieng – Thalat

Vandaag vetrekken we om 8 uur, want de langste etappe komt er aan (101km)

Voor de lol zeggen we tegen Robert Jan de reisleider, dat onze groep zo snel is, dat wij er vast wel een uur sneller over doen dan gepland en dat er vast wel iemand zal aankomen vóór 14.00 uur. Zijn antwoord is: “grootspraak”. De rit heeft een wat saai karakter; de eerste 50 km zijn heuvelachtig maar er valt niet zo veel te zien. Het enige ‘hoogtepunt’ is een dorp aan de rand van het stuwmeer, waar ze van alles verkopen wat met vis te maken heeft. Naast de route staan er in het hele dorp wel 25 standjes met deze producten. Na een stevige lunch volgt er een venijnig klimmetje van 2km met 100meter hoogte verschil. Met de toegenomen warmte in dit zuidelijk deel van Laos transpireren we ons kapot; nauwelijks 11 km na de lunchstop hebben we al weer een drinkstop, om al het verloren gegane vocht aan te vullen. De laatste 25km is alleen nog maar ‘vlak’ en het is al 13.06 uur. Zouden we 14.00 uur nog kunnen halen? Met z’n tweeën zetten we een ‘eindspurt’ in en maken een tempo van 30 km per uur, op een mountainbike met 75km klimmen en stijgen achter de rug. Maar we halen het, want we komen vermoeid bij ons hotel aan om 13.52 uur. Robert Jan zal nog van ons horen. Om 5 uur staat er nog een partijtje petanque (jeu des boules) gepland. De snelle fietsers van deze dag spelen samen een teamwedstrijd tegen de gids en zijn collega chauffeur. We delven het onderspit tegen deze doorgewinterde spelers. De groep heeft daarna gegeten aan de rand van het Nam Ngum stuwmeer, waar de tafel weer ruim gedekt was met allerlei heerlijke hapjes. Na deze inspannende dag ben ik een boekje gaan lezen op bed, maar van vermoeidheid zowaar ingeslapen met het licht nog aan en de Ipod nog in de oren. Welterusten (daar was ik aan toe)

Thalat – Vientiane

Aan alles komt een eind; dit is helaas de laatste etappe. We worden gelijk aan het werk gezet want ons allerlaatste ‘colletje’ van 130 meter hoog ligt meteen aan het begin. De rest van de etappe lijkt wel de finishplaats van de Tour de France. Van een smalle tweebaansweg verandert deze in een 2 x 3 baans, zo gauw wij om half 3 de periferie van Vientane inrijden. Op afstand zien wij de plaatselijke ‘Arc de Triomphe’ oftewel de Patouxay liggen; onze definitieve finishplaats. Meteen besef ik dat onze fietsreis er helaas op zit, op het moment dat we onder de ‘Arc’ staan. Ons einddoel is bereikt !!!. We laten ons allen door Vinay onder de Patouxay fotograferen. Hierna rijden we door naar ons hotel in het centrum van de stad. Op loopafstand zien we onze oude vertrouwde rivier de Mekong weer terug. De waterstand is zeer laag, want de rivierbedding staat wel 100meter droog. Vanaf een terrasje langs de oever is het heerlijk vertoeven/ relaxen. ’s Avonds doen wij ons tegoed bij de enige ‘Italiaan’ in de buurt om daarna nog een tijd te gaan ‘loungen’ aan de zelfde oever. We hebben allemaal datzelfde gevoel, dat we kunnen terugblikken op een uitzonderlijke fietstocht, waar we nog lang aan terug zullen denken. Morgen hebben we nog een dag ‘vrij’.

Vientiane (dag vrij)

Van Robert Jan hebben we gisteren nog een stadsrit uitgereikt gekregen. Iedereen gaat de volgende morgen alleen op stap, maar uiteindelijk hebben we elkaar allemaal bij de ‘highlights’ van de stad (Wat Sisaket, That Dam, Patouxay, That Luang en Möring Markets) ontmoet. Aan het eind van de ochtend maak ik nog een bezoek in de buitenwijk van de stad, bij ‘NTC de Kip’, een Nederlandse school voor kinderen die hier langere tijd in Vientiane wonen. De leidster is verrast met mijn onverwachte komst, maar heeft wel even tijd om mij te woord te staan. De meegenomen dikke reep marsepein en een zak drop brengt hun enigszins in extase en wordt bij mijn vertrek verdeeld onder de 6 aanwezigen. Over 2 dagen wordt hier op 9 december ook Sinterklaas gevierd met alle gezinnen. Het tweede gedeelte van de middag neem ik nog rustig de tijd om de oever van de Mekong op te zoeken onder het genot van een Beer-Lao. Een 66 cl flesje kost hier 9000 Kip (70 cent) Mijn kleine dagboekje heb ik meegenomen en ik maak de stand op van het totaal aantal gereden kilometers incl. de lokale ritjes; ik kom tot 1110 km. Niet onverdienstelijk!

‘s Avonds vertrekken wij met z’n allen voor een afscheidsdiner naar een Frans restaurant; hier krijgt Robert Jan een kado aangeboden namens de groep. Na afloop gaan we het nachtleven in van de stad. Tijdens ons bezoek aan een bar, herinneren we RJ nog even aan het feit, dat we de één-na-laatste etappe toch wel binnen de onmogelijk geachte tijd, gehaald hebben. Hierop besluit RJ ons te trakteren op een lokale ‘Beertender’ met Beer-Lao. Proost !!!

Op voorstel van RJ gaan we met de tuktuk nog naar een disco buiten de stad die gelegen is bovenop het dak van een flat. Boven op het terras is het redelijk muziek-arm, maar eenmaal binnen is het geluid ‘oerend-hard’. Om 2 uur sluit de disco en laten we ons, na enig onderhandelen over de prijs, met de tuktuk voor het hotel afzetten. Het is half 3; toch nog proberen een beetje slaap te ‘pakken’, want het is maar afwachten of het morgen lukt in de slaaptrein een ‘tukkie’ te doen.

Ochtend vrij – Transport naar treinstation Nong Khai – Nachttrein naar Bangkok

De ochtend hebben we nog vrij te besteden en wordt door iedereen vrijwel gebruikt om de laatste (souvenir) inkopen te doen en om de huurfietsen aan het eind van de ochtend te ontmantelen. Een internet café aan de overkant van het hotel wordt door velen gebruikt om de laatste uurtjes voor vertrek (15.00 uur) te slijten. We vertrekken per taxibusje naar de grens van Laos met Thailand en komen om 16.15 uur aan bij het station van Nong Khai. Hier staat de nachtrein naar Bangkok al op ons te wachten. Om half 7 precies vertrekt hij voor een lange tocht van 640km. Ik heb nog redelijk kunnen slapen van 11 p.m. tot 5 a.m. in de onderste ‘kooi’, terwijl andere passagiers, die een uur later zijn ingestapt, boven moesten slapen. De kosten van deze treinreis zijn belachelijk laag: 150 euro.

Om 7 uur de volgende ochtend lopen we over het perron in Bangkok, waarna we per taxibusje naar een hotel vervoerd worden, waar me met de hele groep één kamer gehuurd hebben. Op die manier kunnen we ons om-de-beurt douchen en scheren, zodat we aan het einde van de dag een stuk frisser onze vliegreis kunnen aanvangen. Om half 2 checken we in, vliegen van Bangkok naar Singapore om dan rond middernacht door te vliegen naar Amsterdam. Het vliegtuig zit helemaal vol, dus enige vorm van horizontaal slapen is er niet bij. Om 6.40 a.m. landen we op Schiphol; bij de transportband van de koffers nemen we afscheid van elkaar en wensen elkaar wel-thuis. Uiteindelijk ben ik om half tien thuis waar de familie een spandoek achter het raam geplakt heeft. Een mooie afsluiting van deze geweldige fietsreis.

Als jullie dit allemaal doorgelezen hebben en je zou toch nog wat willen weten over mijn andere ervaringen tijdens deze reis, of je wilt nog wat vragen over bijvoorbeeld het fietsen, dan kan je mij mailen : epvdbeek@xs4all.nl Paul uit Kampen